شهر سردشت در هفتم تیر ماه سال 1366 بمباران شیمیایی شد و هزاران نفر از مردم بی گناه شهید و مجروح شدند. به گزارش خبرگزاری حیات، آنچه در ادامه میخوانید مصاحبه خبرنگار حیات با یکی از جانبازان شیمیایی سردشتی است: * با سلام . لطفا خود را معرفی کنید - بسم الله الرحمن الرحیم. فتاح خضری هستم جانباز 70 درصد و کارمند بنیاد شهید و امور ایثارگران سردشت * لطفا بفرمایید در چه تاریخ و کجا جانباز شدید؟ - در سال 61 من در سپاه سردشت بودم. آن هنگام من عضو تیم خنثی سازی میادین مین بودم. در جاده سردشت - پیرانشهر هنگام خنثی سازی مین در اثر انفجار مین دست چپ خود را از دست دادم و در سال 66 در جریان بمباران سردشت شیمیایی شدم. * از خاطرات خود هنگام بمباران شیمیایی سردشت بفرمایید - فاجعه دردناکی بود. زن و مرد و بچه های خردسال و پیر برای دشمن فرقی نداشت. دشمن میخواست عزم و اراده مردم ما را هدف قرار دهد و بشکند اما مردم هوشیار ایران و به خصوص سردشت با حفظ وحدت خود دشمن را ناکام گذاشتند. در آن سال من مددکار بنیاد شهید و امور ایثارگران سردشت بودم و با اینکه یک دست نداشتم به آسیب دیدگان کمک میکردم. شهید حاج ناصر صفر زاده در آن زمان فرمانده سپاه سردشت بود. این مرد بزرگوار همیشه خود را خادم مردم و خاک پای مردم میدانست. این شهید گرانقدر در جریان بمباران سردشت، ماسک شیمیایی خود را به آسیب دیدگان میداد و هنگامی که دوباره برای ایشان ماسک می آوردند باز ماسک خود را به آسیب دیدگان میداد. او همیشه میگفت من از بقیه بیشتر نیستم و هرگاه همه ماسک دار شدند من هم ماسک میزنم. * از اقدامات صورت گرفته در این سالها نظیر بازسازی گلزار شهدا و ... رضایت دارید؟ - بله . دستشان درد نکند و خدا خیرشان دهد. اینجا که میبینید و اکنون گلزار شهداست متروکه بود و به علت بافت کوهستانی منطقه، بازسازی گلزار شهدا کاری بسیار سخت بود که به همت بنیاد شهید سردشت این مهم محقق شد. این نماد ها و این ساعت که همواره لحظه برخورد بمب شیمیایی به سردشت را نشان میدهد، خیلی روی بازدیدکنندگان داخلی و خارجی تاثیر گزار است. * ممنون از اینکه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید - خواهش میکنم. انشاء الله موفق باشید.